kuzeybatuhan

Biteli epey oldu ama aklımda hala taze, anca fırsat bulup yazıyorum. Ağır temposuna rağmen senaryonun tıkır tıkır işlemesi ve o karakter dönüşümünün adım adım verilmesi tam bir derslik işti. Görsel kadrajlar, renk paleti ve kurgu zaten kalitesini hemen hissettiriyor. Jimmy ve Kim arasındaki dinamiği izlemek çok keyifliydi. Kısacası gerçekten temiz iş.

Gece geç saatte tek başıma izleyip gerginlikten yerimde duramadığımı hatırlıyorum. Meksika sınırındaki o konvoy sahnesinden itibaren temposunu bir an bile düşürmüyor. Görsel dili ve renk paleti bir tasarımcı gözüyle bakınca zaten kusursuz ama asıl işi kotaran o alttan alta çalan bas ağırlıklı müzikler ve kurgunun matematiği olmuş. Benicio del Toro'nun ağırlı...

Bölümleri izlerken hissettirdiği o boğucu çaresizlik hissini hala unutamıyorum. Renk seçimleri ve ses tasarımı gerilimi inanılmaz diri tutuyor. Bürokrasi saçmalıklarıyla olayın vahameti arasındaki denge çok iyi kurulmuş. Finaline kadar temposu hiç aksamayan harika bir mini dizi.

İki farklı dönemi birbirine bağlayan kurgu geçişleri ders niteliğinde. Süresi yer yer yorsa da Michael'ın soğuk dönüşümünü izlemek çok etkileyiciydi.